یک غول کوچولو
🧚♀️🤰🤱
☘️
-اون کوچیکترین عضو جمعیه که بقیه اعضاش، شاید وارد چهارمین دهه زندگیشون شدند. فرزند آروم شما که هنوز سنش دو رقمی هم نشده، به محض ورود به چنین جمعی، یک آدم دیگه میشه. تمام رفتارهایی که همیشه منع میکردید رو از خودش نشون میده و دوست داره به تکتک مهمونها و همه وسایل صاحب خونه، صدمه بزنه.
اما چرا فرزند همیشه مودب و آروم شما، توی مهمونی به یک غول کوچولو تبدیل میشه و هرکاری میکنید، نمیتونید مانعش بشید؟
موضوع اینه که گاهی بچهها، نیاز به جلب توجه دارند اما این نیاز رو، همیشه با تقاضای مستقیم توجه از پدر و مادر نمیخوان. نشون دادن رفتارهای مخربی که واکنش دیگران رو در پی داره هم یکی از راههاییه که بچهها از طریق اون، نیاز به مورد توجه قرار گرفتن رو بیان میکنند.
با این مشکل بچهها هم مثل هر مشکل دیگه ای باید برخورد کرد. «پیدا کردن ریشه مشکل» اولین کاریه که والدین باید انجام بدن. اول باید مشخص بشه که چرا کودک این کار رو انجام میده. والدین باید از خودشون بپرسن چرا بچه این کارها رو میکنه؟ آیا بچه رو به زور آوردن و فرزندشون با حضور در این جمع مضطرب میشه؟ آیا رابطه خوبی با اهالی اون مهمونی ندارن؟ آیا قبل از مهمونی، باهاش دعوا و کج خلقی شده؟ در این صورت احتمالا بچه با نشون دادن این واکنشهای عصبی، دنبال تلافیه.
بعد از ریشهیابی مشکل و برطرف کردن دلیل اصلی، والدین باید برای اصلاح این عادت کودک، تلاش کنند. اونها باید دایرهای از رفتار قاطعانه و مهربان رو در نظر بگیرند و بر اساس اون عمل کنند. یعنی نه باید به کودک باج داد و نه باید با سختگیری بیش از حد، این تصور رو در اون ایجاد کرد که دیگه کسی دوستش نداره.
یادتون نره که تحقیر کودک به خاطر اشتباهاتش، عزت نفس اون رو پایین میاره.
معمولا پدر و مادری که در برقراری ارتباط با فرزندشون موفق هستند، به چنین مشکلاتی برنمیخورند. چون بچهها از مرجع قدرتشون حساب میبرند و اگر اون مرجع بتونه رفتار درست رو نشان بده، میتونه همیشه شاهد رفتارهای درست فرزندش باشه.
بچهها با دیدن توجه بزرگترها شرطی میشن و رفتارشون رو تکرار میکنن. پس اگر کودکی کار اشتباهی میکنه، نباید بیشتر بهش توجه کرد، بلکه با کمتوجهی باید بهش نشون داد که این راه مناسبی برای جلب توجه نیست.
یک غول کوچولو
یک غول کوچولو


یک غول کوچولو 
